#001 - Ελληνικό καλοκαίρι: Τζιτζίκι - Τζατζίκι - Πετρετζίκη

Πρώτο περπάτημα της δεύτερης σεζόν, Παρασκευή στη Ζέα, και γυρίσαμε από τις διακοπές πιο αδύνατοι. Όχι απαραίτητα σοφότεροι. Ο ένας έχασε δέκα κιλά και τρώει γιαούρτι με chia, ο άλλος προσπαθεί να καταλάβει πότε ακριβώς συμφωνήσαμε ότι δεκαπέντε μέρες τον χρόνο αρκούν για να ζήσεις.

Από τον εθισμό στο ελληνικό καλοκαίρι, τις βίλες, το Airbnb και τις διακοπές σε κουτί, η κουβέντα φτάνει σε μια ολόκληρη πρόταση: περισσότερη δουλειά τον χειμώνα με αντάλλαγμα πραγματική άδεια το καλοκαίρι, περισσότερο εσωτερικό τουρισμό και μια αποκέντρωση που ίσως ενοχλήσει τράπεζες, σούπερ μάρκετ και όσους μας θέλουν μόνιμα στην πόλη.

Στη διαδρομή προλαβαίνουμε να γίνουμε τα γκαρσόνια της Ευρώπης, να λυπηθούμε τη Gen Z που αγόρασε shortcut για κάθε πρόβλημα, να ζητήσουμε έξυπνες λύσεις σε ηλίθια προβλήματα και να απαιτήσουμε προειδοποιητική σήμανση στα σώματα που είναι «AI assisted», αλλά με λεφτά. Και κάπου πριν το τέλος, η Ζέα μάς θυμίζει ότι η ανθρώπινη βιτρίνα παραμένει κανονικό επάγγελμα.

Δεύτερη σεζόν. Ίδιο περπάτημα, καθόλου ωριμότητα.